ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟ 

"Α", όπως "ΑΝΤΙΔΟΤΟ" ή όπως "Α"παρχή στη σύγχρονη Ελλάδα μιας δυναμικής πολιτικής προσεγγίσεως υπεράνω χρεωκοπημένων εμμονών σε ατελέσφορους ιδεολογικοφανείς εγκλωβισμούς στους οποίους είναι καταδικασμένοι να φυλλορροούν όχι οι αληθώς πολιτικώς σκεπτόμενοι αλλά οι επηρμένοι μικρόνοες οππορτουνιστές!

​

Πρωτοποριακό δημιούργημα ενός ολοκληρωμένου​ πολιτικού στοχασμού ο οποίος προηγήθηκε κατά πολύ της εποχής του, το "ΑΝΤΙΔΟΤΟ" υπήρξε ο πρώτος πολιτικός φορέας στο σύγχρονο Ελληνικό πατριωτικό χώρο ο οποίος επεκαλέσθη και δικαιούται να φέρει τον τίτλο του "ανένταχτου". 

​

Δάσκαλος πολιτικής σκέψεως και πολιτικού Ήθους, ο Γιάννης Σορώτος, ένας Ευπατρίδης, νεαρός (τότε) βιοπαλαιστής, ο οποίος με υστέρημα θυλακίου διηύθυνε και προήγαγε τη θεματολογία αυτού του πολιτικού Μνημείου.

 

Το "ΑΝΤΙΔΟΤΟ" παρουσίασε ακόμη και τον Ζ.Μ.Λεπέν τις μέρες εκείνες της παντοδυναμίας του, αλλά ο Γιάννης Σορώτος όχι μόνον λόγω σεμνότητος αλλά και μετά ..."γνώσεως" μελλουσών εξελίξεων, απέφυγε ευφυώς να αναφέρει εαυτόν ως "εκδότη" του "ΑΝΤΙΔΟΤΟΥ" αρκούμενος στον ...ανώδυνο τίτλο του "συνεργάτη"! Σπουδαίος αγωνιστής ο Γιάννης Σορώτος δεν εγνώριζε απλώς να μάχεται αλλά και να κρατά απόσταση από "αμφισβητήσεις" ενεργοποιώντας το χάρισμα της έγκαιρης διαγνώσεως κινδύνων που πρέπει να διακρίνει τον πραγματικό πολεμιστή.

 

Από τις σελίδες του "ΑΝΤΙΔΟΤΟΥ" παρήλασαν οι πλέον διακεκριμένες προσωπικότητες και του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού εκείνης της εποχής. Ο έξοχος καθηγητής Δημοσθένης Στεφανίδης έλαμψε με την επιστημονική παρουσία του, όπως και άλλοι...

 

Και, βεβαίως, θέματα Τέχνης με μοναδικές παρουσιάσεις κοσμούσαν συχνά τα τεύχη του "ΑΝΤΙΔΟΤΟΥ" όπως ποτέ δε παρουσιάστηκαν σε κανένα άλλο έντυπο, οιουδήποτε "χώρου".

​